
Ver más galerías relacionadas
A. M. / H. G. / I. A.
Ver galería >Esta exposición recompila unha ampla selección das personalidades máis destacadas e tamén dos personaxes máis dispares que visitaron ou pasaron por Vigo ao longo da súa historia.
Esta exposición recompila unha ampla selección das personalidades máis destacadas e tamén dos personaxes máis dispares que visitaron ou pasaron por Vigo ao longo da súa historia.
María Guerrero actuou en Vigo xunto ao seu marido, Fernando Díaz de Mendoza, en diversas ocasións. Todas as súas representacións foron sinónimo de triunfos grandiosos. Especial resonancia obtivo a súa tempada de verán de 1902 no Tamberlick. A compañía de Guerrero-Mendoza anunciou unha estancia de nove días e acabou prolongando as súas actuacións cinco días máis para corresponder ao agarimo recibido. Vigo tamén significou para a aclamada actriz o lugar de saída e chegada das súas xiras triunfais por Buenos Aires e Montevideo.
Lola Membrives protagonizou en 1928 o suceso teatral da tempada. A expectación espertada obedeceu non só ao seu magnetismo en escena, senón tamén á estrea de “Las adelfas”, escrita polos irmáns Antonio e Manuel Machado, cuxas obras nunca se representaran en Vigo. O éxito da Membrives tamén foi grandioso os días seguintes con outras pezas de Benavente, Marquina e Echegaray. Catro anos despois, a actriz actuou no García Barbón, onde puxo en escena con igual sorte “El abanico de Lady Windermere” e “Pepa Doncel”.
Tras unha prolongada ausencia, Margarita Xirgú regresou a Vigo en 1929 á fronte da súa compañía e representou no teatro García Barbón as estreas máis recentes do seu amplo repertorio. A gran dama da escena española debutou con “Santa Juana”, de Bernard Shaw, unha recreación fiel da azarosa vida da chamada “Doncela de Orléans”, na súa tripla perspectiva guerreira, poética e mística. Público e crítica abarrotaron o teatro e rendéronse ante o seu talento interpretativo.
Margarita Xirgú tamén presentou “Mariana Pineda”, a súa primeira colaboración teatral con Federico García Lorca, que logo se prolongou ata a súa tráxica morte. A diva xa non volveu actuar nesta cidade, porque se exiliou en Sudamérica por causa da Guerra Civil.
Ernesto Vilches, actor e director de teatro, un dos primeiros artistas españois que traballou en Hollywood, chegou a Vigo tras unha esgotadora viaxe en tren de setenta e catro horas. O motivo daquel pesado desprazamento non foi outro que protagonizar a función inaugural do teatro Odeón. Tal sacrificio estivo plenamente xustificado. A gran estrea do coliseum proxectado por Michel Pacewicz estaba previsto para o 11 de outubro de 1917. Pero tivo que atrasarse un día porque non chegou o atrezo de “El amigo Teddy”, a comedia anunciada para o debut de Vilches. Finalmente, a inauguración do Odeón levouse a cabo o día 12 coa obra “Los Gabrieles”. A compañía dirixida por Vilches permaneceu en cartel ata o día 24, representando unha obra distinta cada día con cheos absolutos.
Tras o falecemento de María Guerrero, o seu esposo Fernando Díaz de Mendoza seguiu adiante coa compañía teatral que ambos actores fundaron e encabezaron durante moitos anos. Así chegou de novo a Vigo no outono de 1930 para compracer a un público fiel. Pouco antes de empezar unha representación, Mendoza sentiuse indisposto, pero non quixo suspender a función e pediu ao seu elenco que estivese á altura, actuando con profesionalidade e sen revelar ao público a súa doenza.
Mendoza retirouse á súa habitación do Hotel Moderno onde estaba aloxado e alí faleceu poucas horas despois o día 20 de outubro de 1930, sen dar tempo sequera á intervención dos servizos médicos. A noticia do seu deceso provocou unha forte conmoción entre os vigueses e deixou orfa a súa compañía.
“Mar abierta” foi unha das primeiras películas sonoras do cinema español, cuxos exteriores se rodaron en Vigo e os seus arredores a principios de 1946. Uns novísimos Maruchi Fresno e Jorge Mistral encabezaron o reparto dun emotivo drama mariñeiro. Producida por Cesáreo González, escrita por Adolfo Torrado e dirixida por Ramón Torrado, todos eles galegos. “Mar abierta” contou no reparto co inefable “Xan das Bólas” e a Masa Coral de Ourense interpretou a banda sonora. FARO DE VIGO publicou en portada unha foto dedicada por Jorge Mistral durante a súa estancia na cidade. O actor xa apuntaba maneiras do irresistible galán que foi logo.
Carolina Otero, artista lendaria pola súa exquisita beleza, que conquistou o mítico Folies Bergère parisiense, arribou ao porto de Vigo rumbo a Buenos Aires, formando parte dunha compañía de variedades. Foi vista e non vista; aínda non era moi famosa. Icona da Belle Époque, toda unha sex symbol do seu tempo, durante a escala do vapor francés que permaneceu unha noite fondeado, non quedou constancia de que A Bela Otero baixase a terra. Pero quizais actuou ou estivo en Vigo nalgún outro momento da súa azarosa traxectoria.
Concha Piquer sempre obtivo sonoros triunfos en Vigo, mesmo antes de interpretar as famosísimas pezas de Quintero, León e Quiroga, que enmarcaron a súa consagración artística. A finais de 1935, a actriz e cantante actuou cunha parella sorprendente: Ramón Álvarez, de nome artístico “Ramper”, o cómico máis famoso de España naqueles días. “Fermoso, ameno, dinámico e moderno. Un alarde de beleza e un dispendio de arte”. FARO DE VIGO non aforrou adxectivos para aquel espectáculo denominado “Galas 1935”, que supuxo un novo éxito compartido por ambos artistas.
A popular estrela que tanto contribuíu ao esplendor da revista musical, actuou por última vez en Vigo a finais de xullo de 1962 no teatro García Barbón. Con todo, a súa retirada dos escenarios non acaeceu ata catro anos despois. Curiosamente, Celia Gámez xa estivera no teatro Tamberlick case vinte anos antes, nunha xira de despedida que, obviamente, non resultou tal. Entón, “Mírame”, o número estrela de “Yola,” tivo que repetilo ata catro veces ante un público enardecido.
“Venus de ébano”, “Perla negra”, “Deusa crioula”, “Venus de bronce” ou “Serea dos trópicos”. Todos estes alcumes reuniunos Josephine Baker ao longo da súa triunfal carreira artística. Aínda que realizou varias xiras polas principais cidades españolas, non existe constancia documental dalgunha actuación súa en Galicia, nin en Vigo particularmente. Con todo, pasou por esta cidade a bordo do Lutetia rumbo a Burdeos para dirixirse a París. A artista non tivo oportunidade de efectuar sequera unha curta visita. Josephine Baker foi a primeira vedete internacional de orixe afroamericana, que espertou paixóns cos seus atrevidos espidos sobre os escenarios.
Considerado entón o mellor bailarín do mundo, Harry Fleming incluíu Vigo na súa xira por España á fronte dunha compañía integrada por corenta membros “brancos e negros”, segundo rezaba o cartel anunciador que presumía dunha mestizaxe artística inusual. Un nativo indio que formaba parte do grupo artístico causou sensación no seu paseo matinal polas rúas máis céntricas da cidade, ataviado co seu típico traxe de pel vermella, incluído un vistoso penacho sobre a cabeza. A publicidade resultou moi efectiva e atraeu a moitos curiosos. Fleming presentou a súa última montaxe “Hello jazz” ou “Dúas horas en Nova York” e cativou ao público asistente. O artista demostrou o seu prestixio internacional como excelente bailarín durante os días que actuou en Vigo.
Maurice Chevalier pasou unhas horas en Vigo a bordo do Almanzora, camiño de Buenos Aires para actuar no Casino da capital arxentina pola astronómica cantidade de 100.000 francos diarios. O artista recibiu amablemente a un redactor de FARO DE VIGO, a quen recomendou a súa película “O gran charco”,que aqueles días se proxectou nun cinema desta cidade. Na súa vertente cinematográfica, anticipou o seu proxecto de rodar un filme en castelán á súa volta de Arxentina. Aínda que non pisou terra, Chevalier expresou o seu desexo de ter un recordo da súa estancia en Vigo. Un cámara da produtora Paramount que viaxaba con el realizou unha filmación do actor no barco posando xunto a outros pasaxeiros, coa cidade ao fondo.
Noticia guardada en tu perfil
Ver noticias guardadasEsta exposición recompila unha ampla selección das personalidades máis destacadas e tamén dos personaxes máis dispares que visitaron ou pasaron por Vigo ao longo da súa historia.